Euro 2024

Sylvinho: Për fat Mancini nuk është trajneri i Italisë, gjithçka mund të ndodhë


Tekniku i Kombëtares shqiptare të futbollit, Sylvinho, e quan një fat të madh që trajneri i kundërshtarëve italianë në grupe nuk është Roberto Mancini dhe thekson se shanset, Shqipëria do t’i ketë reale në ndeshjen e parë të Euro 2024, pasi gjithçka mund të ndodhë në futboll.

Së fundmi, tekniku brazilian, me pasaportë shqiptare, është ballafaquar me pyetje nga e përditshmja italiane Corriere, e cila e ka vendosur atë edhe në kushtet e rikujtesës për të kaluarën e tij qoftë si futbollist, ashtu edhe si trajner, ku më së shumti ka vlerësuar ish-teknikun italian, Roberto Mancini.

Çfarë shkruan Corriere për Sylvinhon, tre ditë përpara ndeshjes së madhe të Dortmundit?

Sylvio Mendes de Campos Júnior, i njohur nga të gjithë si Sylvinho, ishte mbrojtës i Arsenalit dhe Barcelonës, me të cilët fitoi dy tituj të Champions League. Më pas te City takimi me Roberto Mancinin ishte vendimtar për pjesën e dytë të karrierës së tij. Të shtunën, trajneri i Shqipërisë sfidon Azzurrit dhe një pjesë të së shkuarës së tij.

“Në short mendova: Falë zotit Roberto nuk është më në stol… (qesh). Kundër tij do të ishte e çuditshme. Megjithatë, do të jetë shumë e vështirë për ne: si brazilian, Italia më bëri të qaj në vitin 1982 me Paolo Rossin. Por unë e dua shumë atë”.

Si nisi marrëdhënia juaj me Mancinin?

“Isha gati të largohesha. Ka ardhur në dhjetor, më ka kërkuar këshilla edhe pse nuk kam luajtur shumë. Në fund të sezonit më kërkoi të qëndroja në staf, pa tek unë karakteristikat e duhura për këtë punë. Por unë nuk isha gati, doja të kthehesha në Brazil dhe ai e kuptoi. Në dhjetor 2014, megjithatë, ai më thirri në Inter dhe erdha në Milano”.

Çfarë ju ka mbetur nga Italia?

“Shume gjëra. Milano është e bukur, ka mbetur në zemrat tona. Djali im tani luan futboll në një universitet amerikan, vajza ime po përfundon studimet në Madrid: flasin italishte të përsosur”.

Çfarë ka dhënë dhe çfarë ka marrë nga Mancini?

“Kam marrë shumë, ai është një menaxher i mrekullueshëm, i njeh lojtarët, ka personalitet, lidership, qetësi. Shpresoj se i kam dhënë diçka”.

Ju kishit shumë mësues të tjerë, nga Wenger te Tite, përmes Rijkaard dhe Guardiola. Një pasuri?

“I thashë vetes që nëse nuk bëhem trajner i mirë me këta mësues, është vetëm faji im! Mësova të marr diçka nga të gjithë, pa humbur thelbin tim”.

Mësimi i Wengerit?

“Ai ishte numri një për menaxhimin, i cili shkoi shumë përtej skuadrës: shumë inteligjent dhe – një detaj veçanërisht i rëndësishëm – shumë i sjellshëm”.

Guardiola dhe Rijkaard?

“Pep sheh aty ku nuk mund të shihni, ai ka inteligjencë totale: ai luan futboll të mrekullueshëm dhe pak nënvizojnë se sa mirë mbrojnë ekipet e tij. Frank është më afër lojtarëve: falë kësaj ne fituam Ligën e Kampionëve”.

Me Tite në vend të kësaj ju ishit në stafin e Brazilit.

“Dhe nga kjo pjesë e fushës ju kuptoni gjithë punën që shkon në të: ai është i palodhur”.

Si mund ta njohësh një ekip Sylvinho?

“Nga organizata: është thelbësore veçanërisht nëse ka pak kohë për të punuar, si në një ekip kombëtar”.

Ju fituat raundin kualifikues, çuditërisht. Por ju e gjetët veten si çmim në Itali, Spanjë dhe Kroaci.

“Nuk e kemi marrë keq, duam të garojmë me më të mirët. Jemi një kombëtare e re, në pjesëmarrjen tonë të dytë pas asaj të vitit 2016 me De Biasin. Jemi rritur shumë dhe kemi shumë për të mësuar: duam ta shfrytëzojmë këtë moment me përgjegjësi. Jemi të emocionuar”.

A është Italia e favorizuar?

“Është e drejtë që duhet të jetë kështu, por futbolli është i çmendur: gjithçka mund të ndodhë”.

Shqipëria nuk është një kombëtare si të tjerat: pse?

“Sepse ka tre milionë shqiptarë në shtëpi, që bëhet një duzinë me ata nëpër botë: kërkimi i lojtarëve është punë shumë e vështirë, por stimuluese. Me skautizëm gjetëm disa në Kore, Turqi, Danimarkë: shikojmë shumë video dhe kur është koha për të zgjedhur fluturojmë për në vendndodhje. Pak si klubet”.

Çfarë ekipi është krijuar?

“Ka një përzierje ekspertësh dhe të rinjsh premtues si mbrojtësi i majtë Mitaj, njëzet-vjeçar nga Lokomotiv Moska: teknikisht ai është i jashtëzakonshëm”.

A është e rëndësishme për ju kultura e futbollit italian?

“Shumë. Unë vetë bëra një udhëtim pesë-vjeçar në Coverciano me Ulivieri. Dhe shumë lojtarë janë stërvitur me të, duke fituar aftësi taktike, teknike dhe atletike. Dhe Kampionati Evropian është gjithashtu rezultat i trashëgimisë së lënë nga Reja dhe Panucci si trajner”.

Shqiptarët me pasaporta të dyfishta zgjedhin gjithmonë këmishën e kuqe: a mund të bëjë diferencën atashimi?

“Po, ekziston një ndjenjë unike e përkatësisë: këta djem luajnë për gjyshërit, baballarët, nënat e tyre. Në dhomat e zhveshjes, kur kërcejnë me muzikë shqiptare, u shpërthen dashuria për rrënjët. E bukur”.

Çfarë prisni nga Italia?

“Spalletti është një nga më të mirët, pres një Itali shumë të organizuar, të ashpër, të fortë në tranzicion, e cila nëse është e nevojshme mbrohet me 11 dhe rifillon me 7, shumë e ashpër në situatat një me një, me bazën e Interit që luan nga kujtesa”.

Krahasuar me vitin 2021 ka shumë ndryshime.

“Është një proces i natyrshëm. Veteranët si Bonucci dhe Chiellini mungojnë, por Italia ka përvojë, aftësi, posedim, ndjenjë konkurrence. Është e gjitha aty. Dhe përveç kësaj është Barella, i cili pati një sezon të jashtëzakonshëm. Pres që ai të luajë”.

Kë do të dëshironit në stërvitje?

“Ka dikë që kam trajnuar: Mancini donte të linte një djalë nga ekipi i të rinjve të luante gjerësisht në të majtë: Dimarco”.

A është Asllani drejtues teknik?

“Ai është rritur shumë dhe është i fortë në kokë. Ai e kuptoi se jeta nuk jep asgjë.”

A është Gjimshiti lideri moral?

“Po, ai pati një sezon të mrekullueshëm me Atalantën. Na jep qetësinë e nevojshme mendore”.

A keni folur me Mancinin?

“Do ta bëj pas Kampionatit Evropian”.

Shkarkimi dhe publikimi i teksteve nga Albanian Post nuk lejohet pa përmendur burimin. Faleminderit për respektimin e etikës së profesionit të gazetarit.

/Albanianpost.com

Lajmet kryesore